„Paryski architekt” to powieść która wzrusza i zmusza czytelnika do refleksji. Pokazuje na ile można być odważnym, żeby polepszyć swoją sytuację nie tylko materialną, ale też tą osobistą. Czytając tę książkę wielokrotnie zastanawiałam się jak ciężko było przetrwać w tych ciężkich czasach, jak wiele trzeba było poświęcić żeby przeżyć, i dlaczego człowiek dla drugiego człowieka może być tak okrutny

„Sedinum” to przede wszystkim powieść sensacyjna. Mamy więc niesamowite znalezisko, które kieruje do licznych łamigłówek i odgrzebuje zapomniane legendy przeszłości. Mamy galerię dobrze skrojonych, wyrazistych bohaterów, m.in. ciekawskiego architekta, ambitną dziennikarkę, wścibską byłą żonę oraz szemranego biznesmana. Mamy duże pieniądze, napięcie, podstęp i próbę szantażu. Mamy w końcu malownicze, ale niebezpieczne tło, którym okazał się Szczecin, miasto, które w prozie fabularnej rzadko występuje w tylu odcieniach.

Romantyczny Heini, niedoszły samozwańczy fuhrer IV Rzeszy zakończył swój żywot przegryzając ampułkę z cyjankiem. Dziewczyna z pociągu - Marga Himmler zeznawała na procesach, że wiedziała o szczegółach pracy męża, a nawet wizytowała wraz z nimi niektóre obozy koncentracyjne. Zmarła w 1967 roku w Monachium, do końca życia darząc sympatią brunatnych kompanów. Czasy radosnego tarmoszenia za uszko bezpowrotnie minęły.

Ostatnia kwestia to język, jakim została napisana książka. Jest on wartki i prosty, okraszony miejscami oryginalnymi słowami z języka staronordyjskiego oraz hiszpańskiego. Pełen jest także obrazowych porównań, na które każdy czytelnik z pewnością zwróci uwagę – porównania te konsekwentnie odwołują się do ówczesnych realiów i do kultury skandynawskiej (za co należy się autorowi plus), lecz czytane na głos mogą wywoływać gromki śmiech – tylko od czytelnika zależy, czy uzna je za element humorystyczny wzbogacający książkę czy wręcz przeciwnie

Nie dają jej jednak spokoju pewne kwestie dotyczące sprawy Narcyza, które potwierdza list zaadresowany do niej; według niego tragedia jej męża jest powiązana z prowadzonym przez nią śledztwem. Sam podejrzany niespodziewanie umiera w swojej celi. 
Czy ktoś posłużył się Anną w śledztwie Narcyza, by osiągnąć swój cel? Jak ta sprawa łączy się z
jej przeszłością, rodziną w Helu, jej mężem oraz Sofią? Czy jest ogniwo łączące wszystkie te postaci?