Estetyczny i solidnie wykonany egzemplarz mógłby z powodzeniem posłużyć jako prezent, ale raczej tylko dla osób interesujących się językiem angielskim, a w szczególności jego historycznymi przekształceniami. Reszta czytelników może być znudzona, nie tyle treścią eposu, co wykładów, które są w znacznej mierze rozważaniami z dziedziny językoznawstwa historycznego.

Nie jest to pozycja łatwa. Dalrymple wymaga od czytelnika uważnego skupienia, obsypując go szeregiem dat, fragmentami zapisków z listów brytyjskiego komisarza Williama Frasera i hinduską terminologią, niczym kolorowymi proszkami podczas święta Holi ( na szczęście pomoc niesie tu załączony słownik). Koloryt Miasta przerasta wszelkie oczekiwania, Delhi zwiedzamy zarówno po fasadach bungalowów, jak i od mrocznych bebechów - podczas krwawych walk kuropatw, w alkowach eunuchów czy w mistycznym transie wirujących sufich.

W pewnym jednak momencie książka zaczyna iść w stronę dość mocno mistyczną, z rozważaniami dotyczącymi religii i jej miejscu w społecznościach, co spowalnia akcję i trochę utrudnia jej odbiór. Czując co autor chce przekazać, jakaś część mnie jednak buntowała się przeciwko tym przemyśleniom i chciała więcej gorzkiej ironii, która była tak charakterystyczna dla pierwszej części książki. Podobnie miała się sprawa z Red Soxami, ulubioną drużyną Paula, której zmaganiom poświecono wiele fragmentów.

Historia używek jest książką bądź co bądź zaskakującą, przetaczane prze autora historie oraz "smaczki" mogą wprawić w zdumienie, a także rozbawić. Od początku lektury daje się odczuć wkład autora w pracę nie tylko nad zbieraniem materiałów, ale również chęć przekazania czytelnikowi treści książki w sposób jak najbardziej przystępny, a nawet inspirujący. Również dobór zdjęć, licznie zamieszczonych przez autora w Historii używek składnia ku takiemu przekonaniu.

Każdy z nas jest w stanie przywołać z pamięci chociaż jeden wielki, pozornie doskonały plan na przedsięwzięcie, które odmieniłoby wszystko. W historii wręcz pełno takich przypadków. Jednak nikt nie spodziewałby się, że i największy plan ze wszystkich, plan ostateczny po prostu nie wypali. O tym właśnie opowiada w Komorniku Gołkowski. Nastąpił koniec świata - biblijna Apokalipsa stała się faktem... jednak nie do końca.