Vinnie, szef agencji zatrudniającej Stephanie oraz jej kuzyn, w związku ze swoimi długami, zostaje porwany przez nieznanych sprawców. Aby Stephanie, Lula i Connie miały nadal pracę i aby rodzina Plum nie straciła członka rodziny, dziewczyny muszą odnaleźć Vinniego. Oczywiście, jak zwykle mogą liczyć na nieocenioną pomoc Komandosa i Morellego a czytelnik na niepowtarzalność inwencję twórczość trzech niezwykłych kobiet.

Głównymi bohaterkami jest pięć kobiet, których losy zostały ze sobą splecione przez wybuch wojny. Gdyby nie wojna, pochodzące z różnych środowisk bohaterki prawdopodobnie nigdy by się nie spotkały, a tymczasem córka pastora, przedstawicielka przedwojennego angielskiego establishmentu, córka austriackiego lekarza pochodzenia żydowskiego, dziedziczka ogromnych plantacji z Georgii i dziewczyna urodzona w londyńskich slumsach, spotykają się w małym miasteczku i razem stawiają czoła wojennej zawierusze.

Zresztą sama Ziemia i otaczający ją świat zostały pomyślane w sposób, który ową ciekawość pobudza. Jest to więc rzeczywistość dziwna, ale jednocześnie nie wypełniona bzdurnymi istotami i wynalazkami, od których roi się w wielu nieudolnie wykreowanych światach fantasy i science-fiction. Ten w „Odwróconym świecie” stanowi dla czytelnika fascynującą zagadkę, którą bardzo, bardzo chce się rozwiązać.

Autor opisując każdy z tematów żywieniowych za bardzo powtarza się i przedłuża. Zamiast pisać konkrety, wciąż powtarza te same sformułowania, które nie wnoszą nic nowego do naszej wiedzy. Levinovitz jest również, przedstawiony na okładce jako doktor. I nie było by może w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że doktorat ma z religioznawstwa. Sprytny chwyt marketingowy, który miał zbudować jego autorytet, zadziałał dokładnie odwrotnie.

Książka opowiada o grupie młodych ludzi, którzy poznają się przy okazji obozu językowego, i którzy, jak przystało szanującym się nastolatkom, przeżywają całą gamę uczuć z pierwszą miłością na czele, zdobywają całą masę nowych doświadczenia i testują, na ile mogą przekroczyć granice. Niby nic, niby wszyscy to znamy, bo każdy z nas kiedyś tam był, niejeden autor wałkował temat, ale jakże przyjemnie się czyta.