ewnego dnia Arthur zostaje zabrany przez swego przyszywanego ojca do rodzinnej posiadłości, zabytkowej Latarni Dwudziestu Czterech Wiatrów aby tam stać się jej oficjalnym posiadaczem. Jednak przed złożeniem podpisu na akcie własności, Arthur musi zgodzić się na dwa warunki niepodlegające negocjacjom. Nigdy nie wolno mu sprzedać Latarni oraz nigdy nie może otworzyć tajemniczych drzwi zamurowanych w piwnicy. Ten nieoczekiwany spadek szybko okazał się pułapką jaką zastawił na niego ojciec.

ewnego dnia samotny Watson dostaje w swoje ręce starą księgę pt. „Obwoźna magia i cuda Peabody`ego”. Okazuje się to być dziennik właściciela wędrownego cyrku z osiemnastego wieku. Po zapoznaniu się z jej treścią Simon odkrywa związek fabuły książki z własnym życiem. W każdym z pokoleń rodziny Watsona, zawsze dwudziestego czwartego lipca, ginie kobieta. Zdarzenia te są opisane w starej księdze. Jego siostra jest kolejną z opisywanych ofiar, a pech chce, że zapowiedziała ona swój powrót do osuwającego się z klifu domu. Simon musi teraz rozwikłać zagadkę i dowiedzieć się jaka klątwa ciąży na jego rodzinie.

  Ciekawym rozdziałem jest ten, który został poświęcony przeciwniczkom nazizmu. Kobiety, Niemki, które żyły pod takim samym naciskiem politycznym i społecznym, jak wcześniej opisywane, które jednak nie ugięły się i  stawiały czynny opór przeciwko ludobójstwu. Dzięki temu rozdziałowi czytelnik ma wrażenie, że przedstawione wcześniej zbrodnie stają się jeszcze większe i bardziej przerażające. 

Karol Wielki również rozpoczął rządy do spółki ze swoim bratem Karlomanem, by w przededniu bratobójczego konfliktu dowiedzieć się o niespodziewanym zgonie brata. Co ciekawe władca był doskonale przygotowany do objęcia pełni władzy. Jak chce legenda całkiem dobrze zaś układały mu się stosunki z siostrą Gislą. Ich owocem miał być bohater pieśni i bretoński margrabia Roland. Dzieje jego długich rządów pełne są dwuznacznych postaci, które zasługiwały by na osobne monografie. Królowa-matka Bertrada jeżdżąca po Europie w misjach dyplomatycznych, starająca się swą polityką małżeńską zapewnić spokojne panowanie synom, wreszcie w momencie jej fiaska zakładająca habit. Kuzyn Karola, bawarski książę Tassilo, który w 763 roku decyduje się na harisliz ( odmowa współudziału w wyprawie), tym samym wypowiadając posłuszeństwo

Propagandową literaturę przyjdzie mu drukować w tańszych od państwowych „prywatnych budach”. Finansowe dziury będzie łatał na każdym kroku, ale stworzy też podwaliny legendarnego wydawnictwa, które umożliwi polskim czytelnikom poznanie klasycznych pozycji polskiej i obcej literatury. Jak ocenić człowieka, który do wydawnictwa przyszedł z Ministerstwa Informacji i Propagandy, wiernego członka partii aktywnie pracującego na jej wynik w każdych wyborach? Jak ocenić człowieka, który ma marzenie, by wydawać w sposób fachowy arcydzieła literatury?