Zakładnik to świetna propozycja dla wszystkich miłośników dobrego, inteligentnego, mocnego kryminału w polskim wydaniu. Pasjonująca fabuła, intrygująca akcja, ciekawe postacie – wszystko to wpływa na to, iż książkę Przemysława Borkowskiego uznaję za jedną z najlepszych powieści kryminalnych tego roku. Co więcej, mam wielką nadzieję i wiarę również w to, iż książka ta nie stanowiła tylko jednorazowego spotkania z tymi bohaterami i że w nieodległej przyszłości przyjdzie mi raz jeszcze zatopić się w lekturze o pasjonujących przygodach tej niezwykłej pary.

Gdyby ktoś zapytał mnie o pierwsze skojarzenie dotyczące recenzowanej pozycji, to byłby nim ogrom informacji. Piotr Łopuszański przywołał bardzo dużo nazwisk i utworów (znanych oraz zapomnianych). Stworzył opowieść o ludziach i historii, w mniejszym stopniu o mieście, z umiarkowaną ilością własnych ocen. W mojej pamięci po lekturze pozostaną przede wszystkim anegdoty i ciekawostki z życia literatów. Autor bardzo płynnie przenosił uwagę z osoby na osobę, np. kilka akapitów poświęcił Marii Dąbrowskiej, w ostatnim nawiązywał do Jerzego Andrzejewskiego, a w następnym podał kwoty otrzymane za Popiół i diament i dalej rozwijał temat nagród państwowych.

Po miesiącu pilnej nauki za pomocą fiszek Wydawnictwa Edgard każdy może rozpocząć nieśmiało podejście do zrozumienia programów wyborczych kandydatów na fotel gospodarza Pałacu Elizejskiego. Wiemy już, że imię Marine (fr. marynarka, flota) kojarzy się paryżanom z morzem, dlatego też w głównym spocie Le Pen zapewnia o swej miłości do kraju, a to na klifie, a to na plaży, wreszcie za sterem statku morskiego, choć by dać wyraz swemu programowi powinna to być dziurawa łajba, przeto rządzący socjaliści zostawili kraj w ruinie.

Przede wszystkim warto nadmienić, że autor skupił się na temacie często poruszanym w jego dotychczasowych powieściach, lecz rzadko dostatecznie rozwijanym. Mowa tu o magii i czarodziejach. W Ostatni bierze wszystko otrzymujemy więc trzy historie, w których to właśnie magia gra pierwsze skrzypce. Autor pokusił się również na nieco inny styl pisania, skupiając się na narracji i ciągłym prowadzeniu akcji. Na pewno jest to ciut inne doświadczenie, niż w przypadku powieści, które mieliśmy okazję poznać do tej pory, jednak na pewno udane. Więc co takiego Żamboch przygotował dla nas tym razem?

Poza prawnikiem w roli domniemanego sprawcy w książce występuje także postać prawnika – adwokata, który nie tylko jest przyjacielem i mentorem podejrzanego, ale także przyjacielem prowadzącego śledztwo policjanta. Żeby było ciekawiej policjant ma na pieńku z podejrzanym, a sprawa, nad którą pracuje, przypomina mu o nierozwiązanej sprawie morderstwa jego własnej żony. Sprawie, w której nie udało się ani wskazać winnego, ani tym bardziej go skazać.