„Narody Wietnamu” to typowe kompendium. Znajdziemy w nim skrótowe opisy każdej z mniejszości uporządkowane według jednego klucza: „liczba ludności”, „inne nazwy”, „język”, „lokalizacja”, „historia”, „wierzenia”, „stroje”, „gospodarka”, „zwyczaje i obyczaje” oraz „kultura i sztuka”. Jest to wiedza skondensowana – autor nie zagłębia się w szczegóły, rezygnując z nich na rzecz esencjonalnych opisów. Poznajemy kulturowe bogactwo Wietnamu, ale z pewnego dystansu.

Po raz kolejny Olga Rudnicka stanęła na wysokości zadania i uraczyła czytelników dobrą lekturą. Choć osobiście przyznam, iż z niecierpliwością czekam na powieść kalibru "Cichego wielbiciela", w której pokazała siłę swojego talentu, to i tak "Fartowny pech" sprawił mi dużą przyjemność.

Mimo autohagiograficznego charakteru pozycji, należy ją szczerze polecić czytelnikom zafascynowanym historią, polityką i gospodarką. Z przymrużeniem oka patrząc na przykładnego genseka doceńmy oddanie atmosfery epoki. Swą narrację często wzbogaca anegdotami, i choć czasami zdają się one śmieszyć jedynie ich autora, zdarzają się również perły, dla których warto nad książką się pochylić.  

Czai się w tej książce coś jednocześnie niepokojącego i  atrakcyjnego. Przyciąga noc widziana oczami dziecka, intryguje fantazja przenosząca je w dziki, trochę barbarzyński świat, w którym skacze się po drzewach i wyje do księżyca. Pociąga miejsce, w którym więzi oparte są na nieposkromionej żądzy swawolenia, a zasady to kwestia kaprysu połączonego z odrobiną przekory i uporu. Zachwycają też ilustracje – trochę melancholijne, dostojne i mroczne, a zarazem rozczulające i niezwykle przyjazne

Akcja oddana w ręce czterech głównych postaci porywa od samego początku. Historie miłosne, tak u Sparksa niebanalne, ukazują zarówno miłość pełną i wcale niesłabnącą wraz z upływem spędzonych razem lat, jak i miłość  dopiero poznającą swoją siłę.