Szur szur ćwir plum! to barwnie ilustrowana krótka historyjka o małej żabce Tymku, który boi się zasypiać bez obecności rodziców. Niepokoją go bowiem przeróżne "nocne stwory" czające się dookoła. Objawiają się one głównie poprzez tajemnicze dźwięki, które układają się w dziwne "szur szur ćwir plum". Cóż to może być i dlaczego jest to takie straszne?

Ten kameralny pejzaż mógłby tworzyć sterylną scenerię, w której do głosu dochodziłyby pierwotne instynkty rywalizujące ze zdrowym rozsądkiem, gdzie kobieta i mężczyzna byliby reprezentantami filozofii i żywiołów, a nie stereotypowych podklas wyciągniętych z warszawskiej systematyki. Niestety. Kobieca perspektywa wydaje się tu zafałszowana, jakby nieudolnie wyreżyserowana.

Ciekawie prezentuje się rozdział poświęcony pierwszej Solidarności i strajkom Sierpnia '80. Według Sowy wydarzenia te w swej istocie były kwintesencją idei komunistycznej, o prawdziwy komunizm zresztą Solidarność miała właśnie walczyć. Takie wnioski nasuwają się po analizie postulatów sierpniowych jak i programu przyjętego przez związek zawodowy. Dopiero po latach pojawiła sie wizja strajków stoczniowych jako antysystemowych i głęboko zakorzenionych w religijnym porządku. Czy oznacza to jednak, że Solidarność była przeciwko demokracji i wolności? 

Pierwsza praca w roli asystenta ekscentrycznego Siegfrieda Farnona otwiera przed Herriotem tajemnice obranego zawodu. Niemałym szokiem dla Herriota jest życie na wsi. W zabawny sposób opisuje farmerów i właścicieli mniejszych zwierząt, z którymi ma w swojej praktyce styczność. 

Postać Ybla zbudowana jest tak, jak przystało na bohatera dobrego kryminału. Niebanalny umysł skrzący się inteligentną ironią i sarkazmem, przenikliwość oraz najważniejsze, cecha charakteru, która wpędza go w kłopoty i wyróżnia wśród innych i dzięki  której  jednocześnie zapisuje się w pamięci czytelnika.