Dimple, podobnie jak inny bohaterowie „Narkopolis”: Rashid, Rumi, Lee, Newton Xavier, ucieka w narkotyczną podróż. I właśnie te dziwne stany umysłu, psychodeliczne miraże wypełniające sny, stają się treścią ich życia i główną materią powieści

Te doskonałe wprowadzenie do fabuły najlepiej odzwierciedla pielęgnowany od debiutu styl pisarza. Przyznam, że jako czechofil i fan literatury naszych południowych sąsiadów już po  „Śmiesznych miłościach” nie mogłem uwierzyć, że mam do czynienia z Czechem. Kundera sprawiał wrażenie kukułczego jaja, dlatego stopniowe sfrancurzenie autora odbieram jako powrót do właściwej ojczyzny pisarza, gdzie na pęczki rosną silący się za wszelką cenę na oryginalność artyści

Nawet obecność Sary, będacej przecież niemalże jej przedłużeniem i osobą konieczną do przezycia, niewiele Emmie pomaga. Po raz kolejny cios spada nieoczekiwanie ze strony jej matki. Ile jeszcze prób czeka dziewczynę? Czy Evan zdoła jej wybaczyć i ponownie uratować? A może zrobi to ktoś inny?

Niewątpliwą zaletą tej niezwykłej książki jest również i to, że prezentowane tu listy nigdy nie pozostają pozostawione same sobie. Wydawca i autor zadbali o to, by obok publikowanych treści, prócz kontekstu i nazwisk nadawców i odbiorców, znalazły się również zdjęcia samych listów. Widok drobnego, ozdobnego pisma Karola Darwina albo podpisu Ludwika van Beethovena - bezcenny!

Wiesław Weiss pokazuje także następny, niemniej ciekawy, okres w historii Pink Floyd, kiedy to muzycy pod wodzą Davida Gilmoura musieli na nowo odnaleźć się w rzeczywistości po odejściu Watersa. Jak wiemy z dzisiejszej perspektywy, odnaleźli się nadzwyczaj dobrze, nagrywając między innymi znakomitą płytę „The Division Bell” w 1994 roku. Historię zespołu Wiesław Weiss kończy opisując płytę „The Endless River” wydaną w 2014 roku i będącą publikacją niewydanych, instrumentalnych w większości utworów z czasów nagrywania „The Division Bell”.