Rzeczywiście nie pamiętałam za bardzo odczuć po pierwszej części, "Choćbym miała za to spłonąć", więc trochę się zaskoczyłam, gdy wróciłam do swojej recenzji i przeczytałam o swoich pozytywnych wrażeniach. W przypadku drugiego tomu nie jest już tak kolorowo. Miałam wrażenie, że akcja zwolniła i fabuła była bardziej przegadana niż dynamiczna. Pomijając finał, rzadko czułam się wciągnięta w lekturę.

„Księga z San Michele” jest powieścią napisaną z niezwykłym poczuciem humoru, pełną anegdot z barwnego życia doktora, ale i doskonale oddaną kroniką epoki. Zapisem mieszczańskiego życia, portretem ludzi, wycinkiem świata, który odszedł. Munthe to narrator cierpliwy, obdarzony dużym poczuciem humoru i bardzo inteligentny. Wspaniale tę powieść się czyta. Otwiera przed nami nowe horyzonty, pozwala zatopić się w opowieści i wywołuje refleksje. Wszyscy nosimy w sobie swoje Capri – miejsce, do którego dążymy. Humor autora, miejscami sarkastyczny i cięty, bawi mimo upływu lat. Postacie, które spotkał na wyboistej drodze swojego życia, niewiele różnią się od ludzi, których znamy dziś. A ludzkie dążenia i cele także niewiele się zmieniły. Bardzo aktualna pozostaje „Księga z San Michele” w swej wymowie. Mimo upływu czasu ta książka nadal się broni.

Kamil Janicki otwiera przed czytelnikami świat tak mroczny, tak pełen zepsucia i moralnej degrengolady, że warto jest wziąć głęboki wdech nim całkowicie weń wkroczymy. Nieznane współczesnemu odbiorcy przypadki kryminalnych spraw, które wstrząsnęły ówczesną opinią publiczną. Na podstawie zachowanych zapisów, artykułów prasowych i literatury, odzwierciedla obraz epoki wraz ze wszystkimi jej słabościami. Poznajemy dwie dekady historii Polski znaczonej śladami krwi. To brutalny i wstrząsający portret.

Adam Berg jest jak stary kumpel – zawsze warto się z nim spotkać. Dziennikarz, człowiek z zasadami, nieokiełznany duch. Krzysztof Bochus stworzył bohatera, który budzi sympatię. Jego cele i działania często są nam bliskie. Niezależny, ambitny, inteligentny. Kieruje się własnym kodeksem moralnym. Jest człowiekiem, który nade wszystko ceni uczciwość. To taki bohater jakiego potrzebujemy. Lubimy dzielić jego troski, triumfować wraz z nim, ale także się smucić. Berg, klawy gość. Ktoś, kim sami czasem chcielibyśmy być. Szósta odsłona perypetii dziennikarza jest opowieścią pełną mroku. Podążając tropem tajemniczego obrazu docieramy do historii, która wydarzyła się w czasie drugiej wojny światowej

Rogala wnika pod skórę swych bohaterów, by wydobyć na powierzchnię wszystko to, co motywuje ludzi do działania. Ból, poczucie niesprawiedliwości, pragnienie zemsty. W tej książce, jak i zresztą pozostałych, które wyszły spod jej pióra, emocje są bardzo ważne. Autorka z dużym wyczuciem kreśli tło obyczajowe. Sprawnie zagłębia się w psychologiczne aspekty ludzkiego funkcjonowania. Jej powieści pozbawione są krwawych szczegółów, epatowania przemocą i wulgarnym językiem. Udowadnia, że nawet dziś, kiedy każdego miesiąca premierę mają dziesiątki powieści kryminalnych, nadal można iść wytyczoną przez siebie ścieżką. Dbając o detale, język, ton narracji i fabularną spójność.