Kolejne miasto, nowi autorzy i oczywiście historie w stylu noir. Tym razem czytelnik prowadzony jest po mrocznych zakątkach Singapuru – wyspiarskim raju podatkowym, mekce handlowo-biznesowej i tyglu kulturowym. Państwo-miasto w którym wpływy chińskie łączą się z kulturą malajską i hinduską, gdzie różne narodowości porozumiewają się w języku kreolskim, zwanym singlish, tak bardzo tępionym przez rząd. Szklane fasady budynków, markowe ubrania, luksusowe samochody i pogoń za karierą i pieniądzem. Ale Singapur wymaga wiele od swoich mieszkańców, a niepodporządkowanie się i złamanie którychkolwiek reguł może zakończyć się nie tylko wysoką karą pieniężną czy chłostą, ale też karą śmierci.
Sztuczny Disneyland, z którego podwalin czuć zgnilizną. Potęga gospodarcza, której największym grzechem jest rozwiązłość. Grzech występuje już w samej nazwie tego miasta – sin, więc można się w nim tylko całkowicie zatracić. Zatracają się w nim doszczętnie bohaterowie opowiadań zebranych w tomie Singapur Noir. Pod drogimi garniturami, za drzwiami strzeżonych apartamentów i wystawkami ze szkła Swarovskiego płoną czerwone latarnie, jak na ulicach wysadzanych tanimi burdelami. Wyuzdany seks, pokoje sado-maso i mnóstwo trupów. Opowieści jak z kryminalnych kartotek, kobiety oplatające mężczyzn jak trujący bluszcz i mężczyźni traktujący kobiety jak najtańsze zabawki kupione na targu. Tutaj porachunki załatwia się szybko – wbicie siekiery w klatkę piersiową, naciśnięcie spustu, upozorowanie samobójstwa, brutalny seks – nieważne czy w brudnej uliczce czy w ekskluzywnym hotelu. I te okrutne i przerażające elementy nadają całości spójności, mimo że każde opowiadanie napisane zostało przez innego autora.
Półmrok, krew, mordercze pocałunki – obraz ukryty jak zaklęcie w świątyni, niewidzialny dla zwykłego turysty, a jednak unoszący się nad miastem niczym śmiertelne zanieczyszczenie. Właśnie taki jest Singapur Noir– niepozorny, egzotyczny, wiozący czytelnika na tylnym siedzeniu, bo przednie zajmuje maleńka trumienka z kością zmarłego dziecka. Żeby zrozumieć, trzeba po prostu przeczytać!
