Celem gry "Pino postino" jest poruszanie się po planszy tak, aby nie zdradzić, którym jesteśmy zwierzątkiem, a jednocześnie odgadnąć role przeciwników, aby być jak najszybciej na mecie. Jej fabuła polega na tym, aby jak najszybciej dostarczyć pocztę. W role listonoszy wcielają się zwierzątka, którymi sterują gracze. Trzeba sprytnie popychać swoje zwierzątko do przodu, ale też dyskretnie spowalniać przeciwników.
Gra jest ciekawa, ma bardzo ładne drewniane pionki, bardzo małą, kompaktową planszę i ładnie ilustrowane karty. Nie jest skomplikowana, ma łatwą fabułę. Raczej ciekawsza będzie dla młodszych dzieci. Niestety jest też bardzo szybka. Jedna rozgrywka trwa może 5 lub 7 minut. Można zagrać w nią kilkakrotnie pod rząd, jednak to się szybko nudzi. Jest interesująca, ale podejrzewam, że na krótko, bo jest powtarzalna. Nie będzie tak, że w każdej rozgrywce dzieją się zupełnie inne rzeczy.
Zdecydowanym plusem jest możliwość wyboru wariantu trudniejszego lub łatwiejszego, więc można spokojnie nabyć ją dla rodzeństwa w różnym wieku. Wariant trudniejszy, jest na pewno nieco ciekawszy, ale też nie gwarantuje stale nowych emocji.
