Maleńka wyspa otoczona całunem mgły. Tajemnicze zaginięcie i wypadek, które na zawsze zmieniły życie pewnego mężczyzny. Kłamstwa, które niczym obłe robaki wypełzają z podziemi. „Piękna brzydota”, czyli najnowszy thriller Alice Feeney, to propozycja dla tych, którzy lubują się w nieoczywistych opowieściach.
Grady Green jest poczytnym pisarzem. Od lat wypracował sobie mocną pozycję na literackim rynku i zyskał rzesze czytelników. Nigdy nie zapomni tamtego dnia – dnia, w którym jego świat legł w gruzach. Grady czekał na bardzo ważny telefon. Być może najważniejszy w całej jego karierze. Jest to informacja, którą chce podzielić się z ukochaną żoną, Abby. Gdy do niej dzwoni, dochodzi do wypadku – Grady słyszy gwałtownie naciskany hamulec, krzyk i… ciszę, która następuje później. Ciała jego małżonki nigdy nie odnaleziono... Po roku od tragedii, mężczyzna dostaje nieoczekiwaną propozycję – może zamieszkać na odciętej od świata wysepce i całkowicie poświęcić się pisaniu nowej powieści. Szalona, choć interesująca oferta dla mężczyzny, który nie może poradzić sobie z tym, co wydarzyło się niemalże rok wcześniej. Grady wyjeżdża na wyspę, która spowita jest przez mgłę. To tam zobaczy coś, co nie ma prawa dziać się naprawdę – kobietę łudząco podobną do jego zaginionej małżonki... Czy to, w co do tej pory wierzył, było misternie skonstruowaną intrygą? Czy jego życie oparte było na kłamstwie? Jakie sekrety skrywa wyspa, na której czas zdaje się biegnąć sobie tylko znanym rytmem?
Mimo tego, że „Piękna brzydota” to kolejna już książka Feeney, która ukazała się w Polsce, nie miałam wcześniej okazji czytać poprzednich tytułów. To pozwoliło mi podejść do tej pozycji bez konkretnych oczekiwań. Sama fabuła powieści jest bardzo sprytnie zaplanowana. To jedna z tych książek, które od razu przykuwają naszą uwagę. Feeney rozpoczyna mocnym uderzeniem i pilnie dba o to, by napięcie nawet przez chwilę nie spadało. W miarę wkraczania w tę historię poczuć się możemy jak uczestnicy gry plenerowej. Niby otrzymujemy wskazówki, niby znamy cel, a jednak to, co dzieje się po drodze nieustannie nas zaskakuje. Autorka napisała powieść, która na pierwszy rzut oka wydawać może się dość prosta w swojej konstrukcji. Poznajemy małżeństwo, które wygląda na idealną parę. Mężczyznę, który realizuje się zawodowo u boku kochającej żony. Sielankę, którą przerywa wypadek. I żałobę, która staje się traumą. Im bardziej jednak przenikamy w tę opowieść, tym bardziej dociera do nas to, jak perfekcyjnie jesteśmy oszukiwani. Za fasadą pięknej historii miłosnej kryje się straszna historia. Sposób prowadzenia akcji przez Feeney jest doskonały. „Piękna brzydota” posiada wszystkie cechy bardzo dobrego thrillera. Nieustające napięcie, coraz to nowe tajemnice, które odkrywamy i nieoczekiwane zwroty fabularne. A do tego dobrze stworzeni bohaterowie. Szukając książki, od której oczekujemy, że podaruje nam rozrywkę na mocnym poziomie i sprawi, że z zapartym tchem śledzić będziemy rozwój akcji, nie można przeoczyć „Pięknej brzydoty”.
Jest coś, co łączy amerykańskich i angielskich twórców thrillerów. Zdecydowana większość z nich komponuje swoje powieści na zasadzie odwrócenia akcji o 180 procent. Bardzo tego nie lubię i unikam piszących w ten sposób autorów. Ta maniera stała się nudna i sprawia, że jesteśmy w stanie przewidzieć w jakim kierunku podąży opowieść. Dlatego też z dużą przyjemnością przeczytałam książkę Alice Feeney. Owszem, ma ona sporo cech charakterystycznych dla współczesnego anglosaskiego pisarstwa, ale mimo tego, pisarce udało się nie przesadzić z wykorzystaniem pewnych elementów i napisać coś bardzo swojego. Podoba mi się ta powieść. Lubię motywy odludzia, wyspiarskie klimaty, szkocką mgłę i zagadki. Wszystko to tutaj dostałam i to podane w bardzo satysfakcjonujący sposób. Nie dziwi mnie, że nazwisko Feeney stało się głośne. Ta kobieta idealnie tworzy klimat, potrafi sterować wątkami tak, że czytelnik gubi trop, a dodatkowo wyśmienicie kreować postaci. Nic tutaj nie jest takim, jakim się wydawało, a to, do czego ta historia nas prowadzi stanowi naprawdę zdumiewający finał. Bardzo dobry thriller psychologiczny. I choć nie brakuje w nim pewnych znanych i ogranych już wątków, to na tle podobnych powieści zdecydowanie się wyróżnia.
Perfekcyjne życie, które burzy tragedia. Perfekcyjne życie, które okazało się iluzją. Jak wiele można wybaczyć? Jak długo żyć można w ułudzie? Alice Feeney zabiera nas na maleńką wyspę, która stanowi swoistą enklawę dziwnych osobistości. Na wyspę, gdzie nic nie jest takim, na jakie wygląda. Grady Green szukał tu spokoju i ukojenia. To, co odnalazł, okazać się może śmiertelną pułapką... Klimatyczny, wzbudzający poczucie osaczenia, zdumiewający thriller, o tym, że to, czego bardzo pragniemy, okazać się może dla nas zgubne.
