Po przeczytaniu Klaudyny w Paryżu niepewnie krąży mi po głowie słowo romans. Zaczynam się zastanawiać dlaczego. Skąd ten nieprzyjemny posmak typowy dla wszystkiego co opatrzone etykietą „wspaniałej historii miłosnej”? Być może stąd, że jest to powieść o rozkwicie uczuć, wybuchu nieokiełznanych dotąd emocji, o fascynacji i zauroczeniu. A może głównym jej tematem nie są miłosne rozterki Klaudyny tylko próba uchwycenia...