Joel McIver nie zapomniał także wspomnieć o fenomenie rzeszy fanów Slayera. Zespół zawsze dbał o swoją bazę fanów, dzięki czemu ta czuła się od początku nieustraszona. Wierne oddanie kapeli doprowadziło do praktyki lobbingu wobec zespołów występujących przed Slayerem, co doczekało się nawet odrębnego czasownika– "slayerize". Zjawisku takiemu w zasadzie nie ma co się dziwić; Slayer to przecież niesamowite widowisko, headbanging z niespotykaną wcześniej energią.

Zapowiadana satyra na urzędy, urzędników, odwieczny konflikt "młodych wilków" ze starymi wygami, na modny trend bycia sławnym i przez wszystkich kochanym, okazuje się być całkowitym rozczarowaniem.

Tym bardziej miło o tym czytać i wspominać. Czyta się znakomicie, nie brak tu ironii, humoru, wątki przeszłości przeplatają się z teraźniejszością. Sam zaś finał koncertu Exterminatora przed Kombi, to już wisienka na torcie. Ale to jeszcze nie koniec

Warto zwrócić jeszcze uwagę na oryginalny tytuł książki, brzmiący dosłownie „Fizyka kwantowa dla poetów”. Wyjaśnia to, dlaczego miejscami – zwłaszcza na początku – pojawiają się poetyckie fragmenty z Emily Dickinson, Roberta Frosta, czy Edgara Allana Poe. Nie mają one jednak zazwyczaj związku z prowadzonym przez autorów wywodem i służą chyba jedynie jako chwyt marketingowy, mający na celu odróżnienie książki od pozostałych pozycji poświęconych problemom kwantów.

Dyskusję, która rozpaliła media zapoczątkowało wydanie książki „El Silencio” („Milczenie”). Jej autor, Horacio Verbitsky, postawił w niej odważną tezę: Jorge Bergoglio odpowiada za porwanie dwóch jezuitów, którzy głosili teologię wyzwolenia i nie chcieli podporządkować się rozkazowi opuszczenia biednej dzielnicy, w której pełnili posługę. To bardzo poważne oskarżenie, którego wagę można zrozumieć tylko wtedy, gdy pozna się historię tego okresu.