Ale urok tej książki nie polega tylko na plastycznych opisach życia na dziewiętnastowiecznym okręcie wojennym, abordażach i pojedynkach artyleryjskich. Prawdziwą siłą „Listów Lorda Bathursta” są bohaterowie i relacje między nimi: praktycznie każda z kolorowo przedstawionych postaci skrywa jakąś mroczną tajemnicę. Każda rozgrywa swoją grę, której cele i zasady znane są jedynie Lordowi Bathurstowi, sączącemu whisky w swoim odległym o tysiące mil salonie i kierującemu wydarzeniami jak partią szachów.

Kilka miesięcy po katastrofie na Ukrainie, pod oknami osiedlowego wieżowca znalezione zostają zwłoki Doktora, jednego z najważniejszych pracowników wspomnianej placówki. Doktor, jako jeden z nielicznych fizyków, kwestionował dane podane do opinii publicznej, przygotowywał także niezależny raport dla podziemnej prasy

Nie ubliżając ani nie słodząc nikomu, pomimo przetartych portek, z czystym sumieniem nazwałam Annę Jaklewicz Hugo-Baderem albo Szczygłem w spódnicy. Autorka lekkim piórem, bystrym okiem i wielką pasją  zaraża, tak jak panowie.

Polska B w ujęciu Joanny Fabickiej nabiera jednak innych barw, stając się światem w który czytelnik ma ochotę wejść. Bez strachu i lęku, raczej z żywym zaciekawieniem. Jej postaci, mimo iż znajdują się na permanentnym zakręcie życiowym, potrafią przetrwać. A to już naprawdę dużo. Słodko-gorzka narracja i odrealnione losy wszystkich razem i każdego z osobna wciągają już od pierwszych stron książki. Czyta się to rewelacyjnie, a przysłowiowy apetyt faktycznie rośnie w miarę jedzenia.

 wiecie co? Przez ten cały czas brakowało mi tego przeklętego barbarzyńcy, którego przeszło osiemdziesiąt lat temu powołał do życia Robert E. Howard. Ot, tak po prostu. Nie ma bowiem w całym kanonie literatury fantasy drugiego takiego herosa, który z taką brawurą i bezczelnością zaśmiewałby się śmierci w twarz. Bez wiecznego rozpamiętywania przeszłości, biadolenia na temat przyszłości, troski o abstrakcyjne duperele, nie zajmujący się filozofowaniem i nie popadający w fatalistyczne i pompatyczne tony, Conan zawsze ukazywał to, co w życiu ważne – umiejętności wzięcia losu we własne ręce i działania bez niepotrzebnego dzielenia włosa na czworo.