Zabawa w "Po szóste. Nie opuszczaj" zaczyna się rozkręcać. Po raz szósty, Janet Evanovich nie obniża poprzeczki w kreowaniu postaci Stephanie Plum i reszty mieszkańców Grajdoła. Miłośników Plum oczywiście nie muszę przekonywać do sięgnięcia po najnowszą część serii. Tym, którzy jeszcze nie poznali nieustraszonej łowczyni nagród, polecam nie zwlekać dłużej i nadrobić zaległości, a uśmiech nie zniknie z waszych twarzy na długo.

Kolejną autorką, która dołączyła do grona twórców historii o istotach nadprzyrodzonych, jest Tara Moss, znana już polskim czytelnikom z kryminału "Fetysz". Osobiście, nie jestem zwolenniczką jakichkolwiek książek o wampirach, ale muszę przyznać, że "Krwawą Hrabinę" przeczytałam z przyjemnością.

Gdyby nie książka Winansa, nie poznalibyśmy tej prawdziwej Whitney. Zagorzała fanka koszykówki, lojalna i dobra do granic możliwości matka Bobbi Kristiny, żona, córka i przyjaciółka. Zadziorna „Queen of the Night”. Niekwestionowana królowa sceny. Mistrzyni gospel z chwalebnym „Jesus loves me”.

Na dusznym strychu razem z Petersem zaciągałam się ukradkiem papierosem. Szeptem recytowałam Schillera w półmroku. Razem z nim ukrywałam się w ponurym żydowskim grobowcu, jadłam cudem zdobyte pomidory i wspominałam Gretę Garbo. Przy dźwiękach kantaty Bacha pośród zapachu skoszonej trawy i pomarańczy siedziałam z Petersem nad jeziorem dyktowana wspomnieniami.

To książka o „smakach prostych jak ziemia”. O tym, jak ważna jest bliskość z drugim człowiekiem (najlepiej przy obficie skropionej cytryną rybie) i że nie warto palić za sobą mostów. O sztuce wewnętrznego spokoju w łatwy sposób uzyskiwanego dzięki zrywaniu marchwi, cukinii i przyrządzaniu wonnych potraw. Autorka dzieli się nieskomplikowanym przepisem na to, jak żyć.