Z pamiętnika Samry odnalezionego  przez policję, wyłania się obraz rozdartej młodej dziewczyny, która z jednej strony za wszelką cenę starała się spełnić oczekiwania i wymagania rodziców, a z drugiej usiłowała dostosować się do swojej nowej ojczyzny i nowych przyjaciół. Wyraźnie było widać, że nie potrafiła odnaleźć własnej tożsamości. Samra czegoś się bała, w wielu miejscach  pamiętnika bezpośrednio wyraża lęk o swoje życie. Miała tajemnicę, którą starała się ukryć przed najbliższymi.  

Sposób, w jaki zabito posła wskazuje na dzikie plemię Taurów. Żyją oni wysoko w górach posługują się niezrozumiałym językiem, a ostatnimi czasy stali się niespokojni, zaczęli być agresywni i atakować gospodarstwa. Sprawcę, na polecenie archonta mają  odnaleźć Leochares oraz strażnik Kalligenes...  

Jeśli jednak ktoś obawia się, że treść może być nużąca, od razu uprzedzam – nic bardziej mylnego. Notatki historyczne są krótkie, dużo w nich Papcio-Chmielowego dystansu do samego siebie i swoich bohaterów oraz humoru rodem ze standardowych ksiąg o Tytusie i jego przyjaciołach. Wydarzenia, jakimi autor chce zainteresować czytelnika, są dobrane starannie, oparte głównie na podstawowych faktach, o których powinno się wiedzieć, a także na ciekawostkach stanowiących przyjemny przerywnik.

Bajki uczą, że szlachetność, sprawiedliwość i uczciwość to postawy godne naśladowania. Z kolei oszustów, chciwców i złodziei piętnują i skazują na piekielne katusze. Tak, tak – już samo powiedzenie  „A idź do diabła!”  nabiera w bajkach praktycznego wymiaru. „Diabelskie wesele” przepięknie zilustrowała Magda Rolka. Miłośnicy pozycji „przyjaznych dla oka”  będą z pewnością zadowoleni.

Któż znowu pojawia się w naszych skromnych progach? Pan Pierdziołka! Tak, to właśnie ten od stołka. Kolejny tom rymowanych powtarzanek i śpiewanek pod patronatem naszego fikającego znajomego trafił do księgarń nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka.