Historie pozornie biegnące różnymi torami, tak naprawdę toczą się nieprawdopodobnie blisko siebie. Pewnego dnia ktoś postanowił wyjechać, ktoś się przewrócił na chodniku, a jeszcze inna osoba postawiła dorobek życia „na czerwone”. W konsekwencji,  bez wiedzy bohaterów,  każdy jeden ruch ręka wywołuje tajfun w życiu kogoś innego.

Sabrina Boggs ma talent do pamiętania tego, o czym inni dawno zapomnieli. Ratowniczka, matka trójki dzieci, mężatka. Po pracy również troskliwa opiekunka dla ojca, który po wylewie próbuje odzyskać sprawność w domu opieki. Pewnego dnia dostarczone zostają skrzynki z rzeczami jej ojca, wśród których Sabrina odkrywa nieznaną jej dotąd kolekcję marmurków. Ze spisu szacującego ich, dość wysoką wartość, wynika iż kilku brakuje...

Jak już wspomniałem na samym początku, nie jest to fantastyka, do jakiej ostatnimi czasy mógł przyzwyczaić się czytelnik. Ba, niektórych może nawet razić przyjęty przez autora styl, bowiem "Królowie Dary" brzmią miejscami jak przypowieść. No dobrze, ale czym to się różni od tak wyklinanej przeze mnie współczesnej fantasty?

Nazywany przez matkę od dziecka Gwiazdą Poranną Kim, w wieku kilkunastu lat wyjechał do Szwajcarii, by w międzynarodowych szkołach zdobyć odpowiednie wykształcenie. Nie ma to jak zaczerpnąć zachodniej edukacji, by wrócić pod klosz swej republiki i rządzić niczym arcywschodni satrapa.

Jarosław "Masa" Sokołowski odnosi się także, jak to ma w zwyczaju, do wydarzeń rozgrywających się pomiędzy pojawianiem się kolejnych części książek. Tym razem jego komentarz dotyczy dwóch wydań, które ukazały się na rynku, a sygnowane są jego osobą. Komentarz ten, do czego również zdążył już czytelników przyzwyczaić, jest krótki i treściwy.