Nicholas Sparks, niekwestionowany król romantycznych historii, powraca z osiemnastą powieścią.   Nie można chyba wyobrazić sobie dwóch bardziej odmiennych osób jak Collin i Maria. On, zawodnik MMA z burzliwą przeszłością, skonfliktowany z rodziną, tylko dzięki dwóm przyjaciołom wyszedł na prostą. Maria, wykształcona, z dużej kochającej się rodziny, spokojna. Jednak ich drogi przetną się i wbrew zdrowemu rozsądkowi coś zbliży ich ku...

sting, czuje, że nie potrafi właściwie rozdzielić sił swojej załogi. Z utęsknieniem wyczekuje punktu zwrotnego, momentu, gdy wychodzący na jaw fakt sprawia, iż wszystkie elementy układanki trafiają na właściwe miejsce. Intuicja podpowiada Wistingowi, iż za zaginięciami pięciu osób kryje się coś więcej. Co okaże się motywem? Jaką tajemnicą ofiary były z sobą powiązane?

Powieść porusza ważną w naszych czasach kwestię ostrożności poruszania się po portalach społecznościowych i randkowych. Bezpośrednio pokazuje nam, jakie niebezpieczeństwo możemy na siebie ściągnąć, kiedy nie uważamy na zamieszczane w Internecie treści. Sam temat mowy ciała, jest sprytnie opisany w dialogach między Zamojską, a Zagórskim, dzięki czemu bez nudy można dowiedzieć się naprawdę dużo na ten temat

Aby uniknąć domowych awantur oraz niepokoju w społeczeństwie, milicja postanawia działać szybko. Do zbadania sprawy zostaje oddelegowany chorąży Olkiewicz; ku swemu ogromnemu zadowoleniu oczywiście. Niestety, na drodze ku niezmąconym niczym degustacjom w Polmosie, staje Olkiewiczowi znaleziony w śniegu przy zakładzie Modena, nieboszczyk pozbawiony wnętrzności. Olkiewicz przeklinając dyżur wzięty za kolegę, rad nie rad, musi zająć się tą sprawą, nie zamierza jednak odpuścić śledztwa w sprawie rozcieńczanej wódki. Tymczasem milicja otrzymuje kolejne zgłoszenia, znów dotyczące nieboszczyków...

Wdowa skupia się przede wszystkim na tym, jak z zainteresowaniem mediów, kryzysem w małżeństwie i dziwnym zachowaniem męża radzi sobie Jean. Ale od razu należy zaznaczyć, że to nie jest bohaterka, którą się lubi. Pewnie wielu czytelnikom jej postać nie przypadnie do gustu. Jest zahukana, niezmiernie bezczynna, brnie w bardzo dziwną relację z mężem wierząc mu nawet wtedy, gdy zdrowy rozsądek podpowiada jej inaczej. Dopiero po jakimś czasie jej zachowanie się zmienia, a ona pokazuje, że ma charakter. Pozostali bohaterowie tej książki również zostali stworzeni w ciekawy sposób, co sprawia, że Wdowa jest bardzo godnym reprezentantem gatunku. To typowy thriller psychologiczny. Niezależnie od tego, czy Barton skupia się na postaci dziennikarki, zdeterminowanego detektywa czy wścibskiego sąsiada, jest autentyczna w sposobie opisywania ich charakterów i potrafi stworzyć intrygujących bohaterów.