Oates nie odpuszcza nikomu – ze względu na to, że Ofiara pisana jest z perspektywy kilku bohaterów, czytelnik ma możliwość poznania ich spojrzenia na sytuację, w której znalazła się (i którą, poniekąd, wywołała) Sybilla. Jednocześnie odbiorca powieści może wyrobić sobie własne zdanie na temat zachowania każdego z bohaterów i tego, kto tak naprawdę jest szczery w swoim postępowaniu, a kto dba wyłącznie o własne interesy. Każda z postaci książki ma coś za uszami, każda – teoretycznie walcząc w sprawie Sybilii – stara się coś uzyskać dzięki tragedii nastolatki dla siebie. Bohaterowie Ofiary to bardzo wiarygodnie odmalowane, interesujące charaktery, które warto poznać.

Udokumentowanych faktów historycznych mamy w książce jak na lekarstwo, starcie dwóch cywilizacji zamyka się w jednej krwawej potyczce, a wielkie namiętności zostają sprowadzone do podstawowych ludzkich żądz i kilku słodkich słów między młodocianymi kochankami. Autor znalazł również miejsce na modny ostatnio konflikt kulturalny o motywach ekologicznych, w którym nasza planeta poprzez sny szamanki wzywa o opamiętanie, gdyż krucha równowaga natury, raz naruszona, z trudem wraca do swego pierwotnego stanu. A ludzie jak wiadomo, na czele z jurnymi Wikingami, rozmnażają się ponad miarę i eksploatują swą matkę-ziemię do cna, już w czasach wczesnego średniowiecza.

Jednak zgłębiając historię Łodzi, zwłaszcza tę kryminalną dowiemy się, że większość tych wydarzeń miała miejsce naprawdę. Bonda nadała im tylko narrację i wplotła sprytnie do opowieści o Saszy Załuskiej. To właśnie w tej książce jest tak wciągające. Dajmy na to, postać strażaka, który dorabia sobie tańcząc w nocnym klubie, jest postacią z rzeczywistości pozaliterackiej. Został on negatywnie rozsławiony przez film nagrany i przesłany za pomocą Internetu, na którym napada na Palestyńczyka. Taki właśnie wątek znajdziemy w Lampionach. Interesujący się historią, bez trudu znajdą inne fakty, jak wstrzymana budowa meczetu, czy atak na Bogusława Lindę. To ten aktor nazwał później Łódź „miastem meneli”, co później często w swojej książce wykorzystuje autorka. Możemy się tylko zastanawiać, czy to jedynie przypadek, że jeden z bohaterów kryminału ma na imię Boguś.

Duże, realistyczne fotografie ukazują poszczególne gatunki w bardzo nietypowych sytuacjach, tak by zaciekawić nawet starszego czytelnika. Druk dostosowany jest do możliwości dzieci rozpoczynających swoją przygodę z czytaniem, a treść jest tak ułożona, że zainteresuje też rodzica, który czyta dziecku na dobranoc.

Zapewniają je niesamowite zdjęcia sygnowane przez National Geographic, co już daję nam gwarancję najwyższej jakości. Naprawdę są bardzo realistyczne, żywe i mamy ich w tym kalendarzu taką ilość, że potrzebujemy sporo czasu, żeby je wszystkie obejrzeć. Każdy miesiąc rozpoczyna się dużą fotografią zwierzęcia, a następnie na każdej stronie mamy ciekawostkę dotyczącą świata zwierząt lub jakiegoś kraju opatrzoną fotografią i zagadką do rozwiązania. Na końcu kalendarza są strony z naklejkami.