Rewelacyjnie napisana powieść, taka, którą pochłania się jednym tchem. Świetna rozrywka i dla młodszych i dla starszych odbiorców. Nie musimy się wstydzić tego, że lubimy postacie takie jak Enola, a nawet nieco zazdrościmy im przygód. Te książki przenoszą nas do innego świata i stają się odskocznią od cięższej literatury. Enola w formie życia. Niestrudzona, uparta i nieco zwariowana. Dla niej nie ma rzeczy niemożliwych, nie istnieją miejsca, w które by nie dotarła i zasady, których by nie złamała. Jest bohaterką, która daje nam poczucie, że wiele rzeczy jest w zasięgu naszych rąk. I że nie ma znaczenia czas w jakim żyjemy – zawsze warto być sobą.

Powieść ta jest także sprawnie napisanym dramatem. Opowieścią o ludziach, ich decyzjach i błędach, które rzutują na całe życie. Widocznym jest, że Kusz-Neumann bardzo dobrze przemyślała tę historię. Przygotowała się do niej z wyraźnym zapałem i zaangażowaniem. Czujemy ten mrok, to zimno, ten strach. Bardzo dobrze nakreślone portrety postaci, autentyzm, który miejscami wręcz poraża.

„Sfinks” rozwija przede wszystkim umiejętności matematyczne i logiczne myślenie. Dzięki tej zabawie uczniowie, którzy dopiero zaczynają przygodę z matematyką, mają szansę ją polubić przy okazji ćwicząc myślenie analityczne i rozwiązywanie problemów. Gracz musi planować swoje kolejne ruchy strategicznie i nic tutaj nie pozostawia się całkowitemu przypadkowi, to totalne przeciwieństwo gry losowej. 

Po przeczytaniu "Poradnika grzebania kotów" powiedziałam sobie: nigdy więcej powieści autorstwa Miki Modrzyńskiej! Do dziś pamiętam, jak bardzo mi się ta powieść nie podobała i uważam ją za jedną z najgorszych przeczytanych przeze mnie książek w życiu. Coś jednak w opisie "Splendoru"" mnie zachęciło i postanowiłam dać autorce drugą szansę. Gdyby znowu mnie zawiodła, tylko bym się utwierdziła w przekonaniu, że jej historie nie są dla mnie.

Od kilku lat sięgam po twórczość Anny Kańtoch i uważam, że jest to chyba najbardziej niedoceniona polska pisarka literatury kryminalnej. Kańtoch ma ogromny talent i doskonały warsztat. Jest mistrzynią prozy kameralnej. Potrafi, bez użycia dużych środków, zbudować solidną fabułę, osnuć mnóstwo interesujących wątków wokół z pozoru zwyczajnej zbrodni. Nie samo morderstwo jest dla niej ciekawe, a to jakie motywy kierują ludźmi