Wydaje się, że autorka przedstawia typowe problemy dla większości rodzin posiadających dzieci. Dorastająca nastolatka, która szuka swojej tożsamości, a więc bunt i robienie wszystkiego po swojemu, nie patrząc na konsekwencje. Pierwsza wielka miłość i rozstanie, które boli aż do niewytrzymania. Próba prawdziwej przyjaźni. Sprawdzanie kto jest ze mną, a kto przeciwko mnie. Konflikty z rodzicami, którym wydaje się, że wiedzą najlepiej. Imprezy, alkohol. Wybór życiowej drogi po maturze, czy pójść na studia, jak tak to jakie, a może odpuścić? Ze wszystkimi tymi na pozór „normalnymi” problemami czy dylematami mierzy się Sara.

U Lori w gabinecie też bywają momenty przekraczania konwencji, gdy terapeutka je zamawiane przez pacjenta dla nich obojga jedzenie, bo tego właśnie w tamtej chwili potrzeba, by nie zerwać kruchego przymierza terapeutycznego. Czasem poczucie wspólnego ludzkiego losu okazuje się ważniejsze niż zasady, bo przecież terapia to nie technika, ale spotkanie. Dwojga niedoskonałych ludzi, którzy w bezpiecznej przestrzeni uczą się, jak znowu być blisko – z innymi, ale też ze sobą.

Akcja zabiera nas w malownicze rejony Żywiecczyzny, a Kańtoch jak nikt umie podkręcić panującą weń atmosferę mroku, niepokoju i tajemnic. Z autopsji znam wszystkie wady i zalety bycia częścią małej społeczności, a małomiasteczkowy klimat jest tym, który w literaturze cenię szczególnie.

  Autorka stworzyła historię niebanalną, pełną zwrotów akcji, moralnych dylematów i nieustannego napięcia. Choć tempo momentami zwalnia, to właśnie wtedy uwagę zwraca pogłębiony portret psychologiczny Evie, ukazując jej przeszłość i motywacje. Styl Elston jest bez zarzutu – autorka doskonale opanowała technikę posługiwania się słowem pisanym, gdy dodać do tego silną bohaterkę z mnóstwem tajemnic do odkrycia, to dostajemy powieść, której nie sposób odłożyć na później.

Tym razem grupa nastolatków przenosi się do czasów bitwy pod Grunwaldem, do Marienburga (tak, obecnego Malborka). Jak nie trudno się domyślić, na zamku nadal znajdują się Krzyżacy, czyli ludzie dość niebezpieczni, zwłaszcza dla Polaków. Dlaczego akurat do tego czasu się przenosimy? Zdecydował za nas pies Gryzak, bo to on wcisnął klawisz i przeniósł się jako pierwszy. Grupa przyjaciół wyrusza jego śladem, żeby go odnaleźć, a przy okazji rozwiązać nie lada zagadkę. A głównym bohaterem całej akcji okaże się właśnie mądry czworonóg.