Jest to trudna historia, ukazująca mroczną stronę ludzkiej natury. Ciekawym jest też fakt sprzecznych diagnoz psychologicznych dwóch niezależnych od siebie zespołów biegłych psychiatrów i psychologów, powołanych do zbadania Rachubińskiego. Chętnie poznałabym jednak więcej szczegółów dotyczących tych opinii oraz argumentacji ekspertów, ponieważ w książce przedstawiono jedynie ich ogólny zarys.

Karolina Wilczyńska przede wszystkim wygrywa niezwykłym klimatem, który stworzyła. Upalne słońce Sycylii działa kojąco w taki sposób, że chciałoby się z miejsca wskoczyć w samolot i być na wakacjach. Dodatkowo na zmysły działają opisy miejsc, zapachów czy nawet jedzenia. Klimat jest absolutnie wyjątkowy i wakacyjny. Z drugiej strony warstwa fabularna, która bardzo do mnie przemawia. Jest to książka, która pokazuje relacje matki-córki, a także sytuację kobiety, która stanęła na życiowym zakręcie i musi sobie z tym poradzić. Co więcej, ma możliwość podglądnięcia "idealnej” pary i zweryfikowania swoich oczekiwań co do miłości i związku.

Bardzo podoba mi się styl Natalii de Barbaro, ponieważ nie jest to stricte poradnik, a bardziej bardzo przyjemna rozmowa z przyjaciółką, która czasem zadaje pytania, a czasem sama prowadzi monolog. Wszystko prowadzi do tego, żebyśmy my zaczęły wysnuwać tezy, zastanawiać się nad relacjami, naszą przeszłością i wreszcie dostrzegły pozytywy teraźniejszości. Mnie jak zwykle Natalia de Barbaro wprowadziła w cudowny nastrój takiego spokoju i ciepła. Jeśli jakakolwiek książka może utulić nerwy i dać nadzieję, to tytuły autorki są na pierwszym miejscu. Bardzo polecam wszystkim kobietom, które może są w trudnym momencie życia, a może po prostu potrzebują porozmawiać z przyjaciółką. Ta książka daje takie poczucie.

"Minecraft. Wbrew porządkowi" to wciągająca powieść graficzna, w której spokojne życie bohaterów w zielonej wiosce burzy najazd wojowniczej Prowincji. Główną bohaterką jest Riley – przewodniczka i nauczycielka zwierząt w zielonej wiosce. Jest bardzo spokojną dziewczyną, która kocha miejsce, w którym żyje. Wszystkie zmienia się, kiedy Prowincja Idealnego Identyzmu wkracza do wioski i burzy wszystko, co mieszkańcy budowali od dawna. Riley wraz ze swoim przyjacielem Charliem oraz samotniczką Emily udają się do fortecy bliźniaków Idealii i Ildefonsa i chce walczyć o swoje bloki, które tworzyły Sioło – czyli dom Riley.

Czytając mnogość rozmaitej literatury natrafiam na przeróżne typy literackich osobowości. Mniej lub bardziej wiarygodne. Lepsze lub gorsze. Bywają bohaterowie, o których szybko zapominamy, nawet jeżeli ich losy przysporzyły nam mnóstwa dobrych wrażeń. Są także tacy, którzy wnikają nam pod skórę. Zagnieżdżają się jak pasożyty. Taki jest Norbert Krzyż. Jeżeli sięgniecie po serię Michała Zgajewskiego, to musicie być pewni, że już się Krzyża nie pozbędziecie. Będzie trwał przy was jak cień. On jest jak natrętna mucha. Bywa butny, pokręcony, ale nie brakuje mu swoistego uroku marzyciela. Uważam tę postać za jedną z najlepszych we współczesnej polskiej literaturze gatunkowej.