Generalnie rzecz biorąc, Srebro w kościach oraz Lustro Bestii to nie są genialne fantastyki i nie sądzę, żebym kiedyś do nich wróciła. Legendy arturiańskie to nie są moje klimaty, a świat wykreowany przez autorkę był jak dla mnie pełen chaosu. Momentami zgapiałam się na tym, że nie wiem, gdzie dzieje się akcja – w Ameryce czy w Wielkiej Brytanii. Zastanawiałam się, jak bohaterowie tak bez problemowo zmieniają swoje położenie – bo autorka uznała, że raz wspomni o Żyłach i tyle wystarczy. Bohaterowie też nie są z efektem wow – moją ulubioną postacią był Nash i szkoda, że tak mało go było w całej serii. Wątek romantyczny – przewidywalny. Pojawienie się motywu LGBT – też.

Kościelny pisze świetnie dobranym, branżowym, policyjnym językiem dzięki któremu można "wejść w pracę kryminalnych", poznać od podszewki funkcjonowanie wydziału kryminalnego. Jednak nie tylko od strony służbowej poznajemy bohaterów powieści „Potrzask”. Autor niebanalnie przedstawia relacje międzyludzkie, dobiera świetnie dialogi i formę wypowiedzi tak, że są autentyczne i sprawiają, że książkę czyta się jakby oglądało się dobry film akcji. 

Kolejną urokliwą cechą książki jest oczywiście jej klimat i wszystko, co związane z szeroko pojętą słowiańszczyzną. Bardzo podobał mi się pomysł przepowiedni żony Rocha, mówiącej o nadejściu chrześcijan. Jednak najbardziej podobało mi się podejście do natury, pełne czci i oddania. Myślę, że poruszanie takiego tematu jest w dzisiejszych czasach niezwykle istotne. Jednak najważniejszą kwestią jest rola tradycji, czasem nawet tej która jest kompletnie przez nas niezrozumiała. Wydaje mi się, że książka skłania do refleksji czy wszystko, co od zawsze było dobre nadal takie pozostaje. Czasy się zmieniają, ludzie również czy tradycje też nie mogą?

Jest to bardzo przyjemna książka, która wygrywa dzięki swojej prostocie. I ja taką ją kupuję. Podczas czytania, rozmawiamy z dzieciakami na temat naszych emocji i tego jak najlepiej je wyrażać. O to myślę chodzi w literaturze dziecięcej, ma uczyć dzieci, ale także być pomocą dla rodziców. Polecam każdemu, kto nie potrafi przejść obojętnie obok swojej nielubiącej wszystkiego pociechy.

W tle rozwiązywanej sprawy każdy z bohaterów musi stawić czoła swojej złej przeszłości, która jednych dopada niespodziewanie, a inni szukają jej sami. Mroczne tajemnice, które prędzej czy później wychodzą na jaw. Czy zdolna policjantka Karina Buczko poradzi sobie z demonem przeszłości? Czy jej partner „Nowy” aspirujący na dobrego śledczego poradzi sobie z ciężarem, którym obarczyli go rodzice i w końcu czy Zakrzewski potrafi żyć bez adrenaliny, która dawała mu praca? Kolejne rozdziały książki odpowiadają na te pytania.