Ta książka, nasiąknieta miauczeniem i kocimi zwyczajami, tak naprawdę wcale o kotach nie jest. Kot jest symbolem naszej niezależności, poszukiwania prawdy o sobie i chodzenia swoimi ścieżkami. Bohaterowie, którzy sięgają po kocią terapię, mają w sobie odwagę stanięcia twarzą w twarz, a może twarzą w pyszczek ze swoimi demonami i wyborami. Koty zbliżają ich do innych osób, ale i siebie samych. Bo jak można piękniej zobaczyć siebie niż poprzez czułą, ale i wymagającą obecność? Pełna onirycznego uroku powieść o emocjach, odkrywaniu i urealnianiu siebie.  

Historia Castellane i jej bohaterów to dwa pokaźne tomy, liczące łącznie ponad tysiąc stron, oprawione w bardzo ładne oprawy i wklejki z mapami w drugiej części. Zewnętrzny wygląd zdecydowanie na plus, a jakie jest wnętrze? Najlepsze określenie, jakie przychodzi mi do głowy, to po prostu: przyzwoicie. Jest to ten rodzaj fantastyki, gdzie magii mamy zaledwie garstkę (w drugim tomie jest jej trochę więcej, ale dalej bez szału), a głównie poruszamy się po fikcyjnym świecie, zgłębiając panujące nim układy pomiędzy szlachtami, rodziną królewską, polityką między innymi państwami, a nawet zahaczamy o wątek kojarzący się z religią i prześladowaniem, jakim są Ashkharowie oraz Sault.

W trakcie lektury „Korea. Przewodnik po mitach, rytuałach i wędrówkach dusz” towarzyszyło mi ogromne zdumienie. Wywołane zarówno ilością, jak i wielką różnorodnością legend i podań. To lektura, która jest naprawdę ogromnie ciekawa. I bardzo przystępna dla laików. Moja wiedza o kulturze Korei nie jest może mała, ale także nie należę do grona osób o szerokiej wiedzy w tym temacie. Mnóstwo wartościowej wiedzy dała mi ta książka. Pomogła zrozumieć szereg uwarunkowań. Istotnymi elementami tej lektury są: przystępność języka, duża ilość fotografii i szeroki kontekst omawianych zagadnień. Bardzo cenne jest to, że ta pozycja nie skupia się na przytaczaniu mitów, ale prezentuje ich wpływ na ludzkie życie.

Rewelacyjnie napisana powieść, taka, którą pochłania się jednym tchem. Świetna rozrywka i dla młodszych i dla starszych odbiorców. Nie musimy się wstydzić tego, że lubimy postacie takie jak Enola, a nawet nieco zazdrościmy im przygód. Te książki przenoszą nas do innego świata i stają się odskocznią od cięższej literatury. Enola w formie życia. Niestrudzona, uparta i nieco zwariowana. Dla niej nie ma rzeczy niemożliwych, nie istnieją miejsca, w które by nie dotarła i zasady, których by nie złamała. Jest bohaterką, która daje nam poczucie, że wiele rzeczy jest w zasięgu naszych rąk. I że nie ma znaczenia czas w jakim żyjemy – zawsze warto być sobą.

Powieść ta jest także sprawnie napisanym dramatem. Opowieścią o ludziach, ich decyzjach i błędach, które rzutują na całe życie. Widocznym jest, że Kusz-Neumann bardzo dobrze przemyślała tę historię. Przygotowała się do niej z wyraźnym zapałem i zaangażowaniem. Czujemy ten mrok, to zimno, ten strach. Bardzo dobrze nakreślone portrety postaci, autentyzm, który miejscami wręcz poraża.