Moim osobistym problemem z "Lokatorką" jest jednak to, że po prostu była jednopoziomowa pod kątem emocji. Ani nie zaskoczyła, ani nie było na napięcia, ani nie zachęciła do samodzielnego snucia podejrzeń i teorii, jak to było w przypadku niektórych poprzednich książek. Od pierwszej do ostatniej strony jest to płaska emocjonalnie historia – choć, okej, zdecydowanie najbardziej czułam obrzydzenie, gdy czytałam o kolejnych chorych akcjach w domu Blake’a. Jako całość jednak wypada blado na tle całej twórczości autorki.

W książce przedstawione są także sposoby radzenia sobie z tym problemem. Autorka proponuje różne ćwiczenia, refleksje i wskazówki, które mają pomóc czytelnikowi lepiej zrozumieć własne potrzeby oraz odzyskać siłę do działania. Tekst napisany jest prostym i przystępnym językiem, dzięki czemuporadnik czyta się łatwo i szybko.

Stare domostwa, w których nocą usłyszeć można kroki i poczuć tajemniczą obecność. Przedmioty, które po śmierci swych właścicieli zdają się przejawiać niepokojące moce. Ludzie, których dotychczasowy, całkiem przyziemny żywot, przerywają serie przerażających zdarzeń... Oto groza w klasycznym wydaniu. Czasami subtelna, a czasami nacechowana elementami magicznymi. Klasyczne opowiadania z pogranicza jawy i snu. Starzy mistrzowie, czasem już zapomniani, powracają w niezwykłej antologii. Wydawnictwo Zysk i S-ka, jak zawsze, stawia na wysoką jakość wydawanych pozycji. Oto w nasze ręce trafia zbiór, który przyciąga wzrok okładką, a twarda oprawa i grubość tomu, stanowią obietnicę, że w tym mrocznym świecie spędzimy dłuższy czas. Wszelkiego rodzaju zbiory opowiadań charakteryzują się tym, że rzadko kiedy utrzymują wyrównany poziom. „Ugoszczone duchy” są doskonałym przykładem tego, że odpowiedni dobór tekstów może zagwarantować opracowanie tomu bardzo zróżnicowanego, ale także jednolitego jakościowo.

366 cytatów artystów, z krótką notką biograficzną autora i inspiracją na dany dzień, pozwalają zwolnić i zobaczyć, że tak naprawdę sztuka jest o byciu człowiekiem i z człowiekiem. Co jakiś czas natrafiamy w niej także na zdjęcia dzieł sztuki, co dodatkowo zachęca do zgłębienia twórczości danego artysty.

"Czarująca poetka. O Marii Pawlikowskiej- Jasnorzewskiej” to wnikliwa biografią ukazująca Lilkę nie tylko jako mistrzynię wierszy, ale także (albo przede wszystkim) kobietę zafascynowaną okultyzmem, spirytyzmem i światem nadnaturalnym. Autorka analizuje zarówno urok osobisty poetki, jak i jej zainteresowania i ich miejsce w twórczości Lilki. Zatem użycie słowa czar w tytule książki jest przewrotny i bardzo wieloznaczny, co zmusza czytelnika do refleksji nad postacią poetki. Niezwykle wnikliwa biografia zachęca także do szukania nowych informacji na temat Pawlikowskiej, relacji najbliższych i wreszcie do sięgania po to, co najcenniejsze, czyli jej twórczości.

Losy tych bohaterów nie są literacką fikcją; życie samo napisało ten scenariusz. Dla jednej rodziny oznacza on tragiczny finał, lecz z tej tragedii wynika szansa dla drugiego, obcego człowieka. Rachel Clarke relacjonuje historię dzieci, z których jedno staje się, za zgodą najbliższych, dawcą narządów. Drugie natomiast oczekuje na swoją szansę. Autorka przedstawia rzeczywistość skrupulatnie, z powagą i szacunkiem wobec człowieka, jednocześnie przybliżając medyczne aspekty transplantologii. Opisuje jej burzliwą historię: od nieudanych prób, po spektakularne sukcesy, z których dziś korzysta współczesna medycyna, umożliwiając uratowanie życia.