Ono się boi

Boi się. Strach paraliżuje całe wątłe ciałko, nie może już nic uczynić. Każdy mięsień, każda najdrobniejsza komórka jest napięta do granic wytrzymałości. Ból. Jest wszechobecny. Rozprzestrzenia się niczym wąż pełznący ku swojej ofierze, gotując się do zadania ostatecznego ciosu.

Czytaj więcej

Niewolnik

Ja jestem człowiekiem bez współczucia,potworem gotowym,koroną stworzenia. Bo człowieka już kurwa niema! Bo mnie samego jest już coraz mniej. Bo nie warto, bo slońce własnie upadlo...

Czytaj więcej

Poważnie..

Rozpite leniwe myśli wracają do ciebie, jak to nie ma nieba?! jak niebo to połączenie mnie i ciebie.. Dopijam butelke i bezwahania odchodzę do miejsca gdzie wspomnienia dają siłę do istnienia..poważnie...

Czytaj więcej

Myśl piąta. Mam swój styl.

O, indywidualizm. Fajna sprawa. Być sobą w świecie, który oferuje miliony pomysłów na autokreację. „Jak Cię widzą, tak Cię piszą”. Nie wiem kto to i w jakich okolicznościach powiedział, ale muszę mu przyznać rację. W którymś podręczniku do historii, w podstawówce, było takie zdjęcie przedstawiające stereotypy: młoda, ładna dziewczyna znaczy miła, sympatyczna i mądra, ogólnie – same zalety i obok – stara, pomarszczona baba w podartej sukience symbolizująca zło, zacofanie, zabobony – wszystko co złe i negatywne. Zdjęcie przedstawiało kanony obowiązujące w średniowieczu. Do dziś niewiele się zmieniło

Czytaj więcej

Myśl czwarta. Siedzę i czekam.

Czekanie! To jest dopiero ekscytujące! Usiąść przy stole i napisać list. Nie e-maila, nie smsa, nie wiadomość na facebook’u. Prawdziwy list – z kartki papieru i atramentem, co się może niefortunnie rozmazać. Pozwolić, aby ktoś setki kilometrów stąd dotknął moich słów. Piszę banalne, trywialne słowa, aby później iść na półgodzinny spacer w stronę urzędu Poczty Polskiej. Wysłałam. No, teraz już nie ma odwrotu.

Czytaj więcej